Tanıtım
İki fakir, yolda para dolu cüzdan bulur. Beyوğlu hayali kurarken soyulurlar. Sonu mükemmel: Cüzdanın asıl sahibi ilan verir. Kader alaylıdır!
Öykünün başlangıcı
Üç sene evvel, karlı, fırtınalı bir akşam iki arkadaş Babıali Caddesinden yola düzüldük. Gideceğimiz yer, ta Yedikule idi. Fakat ikimizin de kesesinde tramvaya binecek bile para yoktu.Arkadaşım:- Sende dedi, on kuruş olsun vardır. Halt etme, gel şuradan tramvaya binelim, bu havada o kadar yol çekilmez.- Ben de şimdi sana onu söyleyecektim. Vallahi topu topu iki kuruş param var...Beyazıt’tan Aksaray’a uzanan yokuşu sessizlik ve somurtkanlıkla hızlı hızlı indik. Artık çenemiz açılmıştı. Elimize para geçtiği zaman nasıl israf ettiğimizi, eski zamanlarda böyle karlı gecelerde yaptığımız âlemleri saydık, döktük.Derken laf dallandı, budaklandı şimdi Beyoğlu’ndaki birahanelerde dört başı mamur yiyip içenlere ve sonra koluna canının istediğini takıp sıcacık yatağa girenlere intikal etti. Ah! diyorduk, bu gece bizim de cebimizde on beş, yirmi lira ola idi!.. Soma bununla da kanaat etmiyor, elliye, yüze çıkıyor ve hemen tramvaya atlayıp ters yüzüne Beyoğlu’na dönüyorduk...- Elliye de razıyız.Kocamustafapaşa’dan Silivrikapı’ya sapan caddenin ağzında karın içinde ayağımıza bir şey takıldı, hemen eğildim, aldım.. Ne bakayım, siyah, okkalı bir cüzdan değil mi?.. Köşe başında yanan fenerin altında bir de açtık ki, birlik, iki buçukluk, beşlik bir deste lira ve biraz ufaklık.. Deli gibi ne yapacağımızı şaşırdık.- Haydi dönelim!- Haydi!..- Doğru Beyoğlu’na- Evet doğru Beyoğlu’na!Cellat Çeşmesi’ni geçtik, Aksaray yangın yerlerine geldik. Birdenbire viranelerin birinden önümüze iki kişi atıldı:- Davranmayın!Anında ağzımıza tabancalar dayandı. Herifler benim paltonun cebindeki cüzdana el attılar. Ben telaşla:- Aman dedim, ağalar, müsaade edin içinde bazı evrak-ı mühimme senetler filan var, onları alayım.O, sanki eliyle koymuş gibi cüzdanı çıkardı ve içinden sade paraları aldı, sonra evrakla beraber cüzdanı uzatarak:- Al, dedi, bunlar senin olsun!Sonra herifler karanlıklara doğru sır oldular...İki gün sonraki gazetelerin birinde şöyle bir ilan vardı: Zayi CüzdanEvvelki gece Aksaray’dan Kocamustafapaşa’ya kadar olan mesafede içinde yüz lirayı mütecaviz para ve birçok evrak-ı mühimme ile senedât bulunan cüzdanımı zayi ettim. Mezkur cüzdanı bulanın âtideki adrese getirdiği takdirde içindeki paranın kamilen kendisine hediye edileceği ilan olunur.
Yazar
Benzer öyküler
Komedi / Mizah